Uaireanta buaileann imní fáisnéise mé. Im' shúile, téann an domhan i méid, é ag fás agus ag borradh faoi mar a bheadh mórtas farraige ann. Agus tchím mé féin ag sleamhnú go tóin poill agus balla uisce ag briseadh orm, agus mé á bhá ag an aineolas agus ag oll-líon na gceisteanna.
Nuair a thagann an bhail sin orm is ionann mé agus duine nach bhfuil ach seal beag fágtha aige agus é faoi bhrú a oiread eolais agus is féidir a chur ar an tsaol. Brú ama atá i gceist. Sílim go gcuirtear ina luí orm na babhtaí sin go bhfuil saol an duine teorannta, go bhfuil deireadh leis, i mbeagán focal, go bhfuil an duine básmhaire.
Agus mé buailte ag an imní fáisnéise téim ar thóir an eolais mar bheadh fear mire ann. Ní féidir liom siopa nuachtáin a fhágáil gan gach nuachtán a bhfuil acu a cheannach. Braithním ar na hirisí, agus dar liom, bíonn fáisnéis agus eolas in achan cheann acu atá de dhíth orm. Ní hea go bhfuil an t-eolas seo spéisiúil - tá sé riachtanach. Gheobhainn bás gan é!
Smaointím ar fhiche réimse eolais a bhfuil spéis agam iontu nó atá tábhachtach chun mion-eolas a chur ar an tsaol - ar an chruinne, ar stair an duine, ar bhealaigh an tsaoil: an stair, an eolaíocht, an tsocheolaíocht, an pholaitíocht, an eacnamaíocht, an t-airgeadas, agus ábhair eile nach iad. Ceol, cultúr, cócaireacht. Matamaitic, tíreolas, teangacha. Agus sa deireadh caillim smacht ar m'intinn féin, bíonn an t-easnamh ar m'eolas ró-mhór, agus briseann an balla uisce orm, agus ansin, caithim seal, cúpla lá gruama, ag smaoineadh go bhfuil teipthe orm mar dhuine. Agus sa deireadh, de réir a chéile, éiríonn an ghrian, scaipeann na scamaill, agus tagann lonrú ar an tsaol arís.
Is ansin, agus loinnir ar an domhan, a thuigim nach féidir 'an t-iomlán' a thusicint. Agus níos fearr, gurb í an fhoghlaim an rud is tábhachtaí, agus ní an t-eolas féin : an turas seachas an ceann scríbe.
Caithim amach na nuachtáin (go minic, nár léigh mé), agus fágaim na leabhair fháisnéise, nó neamh-fhicsin ar leataobh. Agus déanaim an rud a mhol cara liom : "má tá tú ag iarraidh eolas a chur ar an tsaol nó ar an duine, léigh leabhar maith ficsin nó filíochta". B'fhíor dó.
Sin an rud a rinne mé cúpla mí ó shoin nuair a chuir mé an babhta d'imní fáisnéise tharam. Agus léigh mé rudaí a chuir iontas agus gliondar ar mo chroí: The Great Gatsby, Leaves of Grass, The Scarlet Letter, Stepping Stones, Out Stealing Horses, Cúirt an Mhéan Oíche, agus Huckleberry Finn.
Showing posts with label Léitheoireacht. Show all posts
Showing posts with label Léitheoireacht. Show all posts
Tuesday 16 June 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)